بازگشت

 اعتراف می کنم در این مدت طولانی "صامت" نبودم.

"صامت" بودن از یادم رفته بود.

یک تلنگر...

یک نگاه ...

یک دیدار...

همه چیز به یادم آمد.

خیلی از چیزها ارزش "صامت" نبودن نداشت.

"صامت" میشوم.

با مفهوم کلمه.

+نوشته شده در دوشنبه 1387/10/02ساعت5:59 بعد از ظهرتوسط صامت |

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيک
آرشيو مطالب

نویسندگان

آرشيو نوشته ها

آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
شهریور 1385

پيوندها

خلوت ليلا
يك حرف از هزاران
تيغ شك
پرواز را به خاطر بسپار
نوشتن در تب 45 درجه
ساقي بدون شراب
مولانا و مولاكم شيـخ كشك الدين بدپيـله
با طعم کاپوچينو
آفتاب پاييز
راه بارون
كامران نجف زاده
تالار دانلود كتاب(بدون سانسور)
سگالش
مولانا بدپیله
قالب های نایت اسکین

پيوندهای روزانه

مناجات های کرم خاکی
بوسه
یواشکی
كتابهاي بدون سانسور
تست آي كي يو (حتما" يه سر به اينجا بزنين)
عشق مارمولکی:)
رگ بزنم.رگ خودمو.مچ دست چپمو
صد کتاب خواندنی
بي تو مهتاب شبي...
مگه جهنم یخ بزنه که با تو ازدواج کنم.
تمام پيوندها